బాలుడిపై లైంగిక వేధింపుల కేసులో నిందితుడికి 20 ఏళ్ల కఠిన కారాగార శిక్ష.
పాల్గర్ కోర్టు డిఫెన్స్ వాదనలను తిరస్కరించి, బాధితుడి వాంగ్మూలాన్ని విశ్వసనీయంగా పరిగణించింది.
మహారాష్ట్రలోని పాల్గర్ జిల్లాలో 14 ఏళ్ల బాలుడిపై లైంగిక వేధింపుల కేసులో వసాయి ప్రాంతానికి చెందిన 41 ఏళ్ల మధు ధర్మ గోవారిని దోషిగా తేల్చిన ప్రత్యేక కోర్టు, పోక్సో చట్టం కింద అతనికి 20 ఏళ్ల కఠిన కారాగార శిక్ష విధించింది. ఘటన 12 డిసెంబర్ 2020న జరిగినట్లు కోర్టు రికార్డులు తెలిపాయి.
పాల్గర్ ప్రత్యేక కోర్టు న్యాయమూర్తి ఏహెచ్ కషికార్ ఇచ్చిన తీర్పులో, బాధిత బాలుడి వాంగ్మూలాన్ని కేవలం డిఫెన్స్ వాదనల ఆధారంగా పక్కన పెట్టలేమని పేర్కొన్నారు. జనసాంద్రత ఉన్న ప్రాంతంలో ఇలాంటి ఘటన జరగదన్న డిఫెన్స్ వాదనను కోర్టు తిరస్కరించింది. మైనర్పై లైంగిక దాడి జరిగిందని నిరూపించడానికి ప్రాసిక్యూషన్ సమర్పించిన సాక్ష్యాలు, బాధితుడి వాంగ్మూలం, కేసు పరిస్థితులు సరిపోతాయని కోర్టు అభిప్రాయపడింది. పోక్సో చట్టం కింద 20 ఏళ్ల కఠిన కారాగార శిక్షతో పాటు, భారతీయ శిక్షాస్మృతి సెక్షన్ 377 కింద 10 ఏళ్ల జైలు శిక్షను కూడా విధించింది. రెండు శిక్షల అమలు విధానం కోర్టు ఆదేశాల ప్రకారం ఉండనుంది.
తీర్పు సమయంలో కోర్టు, “బాధితుడి వాంగ్మూలాన్ని తీసివేయడానికి లేదా నమ్మకపోవడానికి సరైన కారణం లేదు” అని పేర్కొన్నట్లు కోర్టు రికార్డులు తెలిపాయి. “జనసాంద్రత ఉన్న ప్రదేశంలో ఇలాంటి నేరం జరగదన్న వాదనను అంగీకరించలేము” అని ప్రత్యేక న్యాయమూర్తి ఏహెచ్ కషికార్ తీర్పులో వ్యాఖ్యానించారు. డిఫెన్స్ తరఫున బాధితుడి వాంగ్మూలంలో అనుమానాలు ఉన్నాయని వాదించినా, కోర్టు ఆ వాదనలను సమగ్రంగా పరిశీలించి తిరస్కరించింది. మైనర్ బాధితుడి వాంగ్మూలం సహజంగా, సంఘటనకు అనుగుణంగా ఉందని ప్రాసిక్యూషన్ వాదించింది.
కేసు వివరాల ప్రకారం, వసాయి ప్రాంతంలో నివసిస్తున్న బాలుడు 12 డిసెంబర్ 2020న ఇంటి పైభాగంలో పావురాలకు ఆహారం వేస్తున్న సమయంలో పక్కింటిలో ఉన్న నిందితుడు అతన్ని తన గదిలోకి తీసుకెళ్లాడు. అక్కడ అతనిపై లైంగిక వేధింపులకు పాల్పడ్డాడని ప్రాసిక్యూషన్ కోర్టుకు తెలిపింది. బాలుడు అక్కడి నుంచి బయటపడి ఇంటికి చేరిన తర్వాత కుటుంబ సభ్యులకు విషయం చెప్పాడు. అనంతరం కుటుంబం పోలీసులను సంప్రదించడంతో ఎఫ్ఐఆర్ నమోదు చేసి దర్యాప్తు ప్రారంభించారు. అప్పటి దర్యాప్తు ఆధారంగా నిందితుడిపై పోక్సో చట్టం, భారతీయ శిక్షాస్మృతి సంబంధిత సెక్షన్ల కింద కేసు నమోదు చేశారు.
పోలీస్ దర్యాప్తులో బాధితుడి వాంగ్మూలం, కుటుంబ సభ్యుల సమాచారం, వైద్య మరియు ఇతర పత్రాధారాలను సేకరించినట్లు కేసు రికార్డులు పేర్కొన్నాయి. మైనర్ బాధితులపై నేరాల కేసుల్లో వాంగ్మూలాన్ని నమోదు చేసే విధానానికి అనుగుణంగా పోలీసులు ప్రక్రియ చేపట్టారని ప్రాసిక్యూషన్ కోర్టుకు వివరించింది. ప్రాసిక్యూషన్ తరఫు వాదన ప్రకారం, సంఘటన తర్వాత వెంటనే కుటుంబానికి తెలియజేయడం, పోలీసులను సంప్రదించడం, తదనంతర దర్యాప్తు చర్యలు పరస్పరం అనుసంధానంగా ఉన్నాయి. ఈ అంశాలను పరిశీలించిన కోర్టు, నిందితుడిపై అభియోగాలు నిరూపితమయ్యాయని నిర్ణయించింది.
కోర్టు తీర్పులో నిందితుడికి 30,000 రూపాయల జరిమానా విధించింది. ఆ మొత్తం బాధితుడికి చెల్లించాలని ఆదేశించింది. అదనంగా, చట్టప్రకారం బాధితుడికి మరింత ఆర్థిక సహాయం అందించేందుకు సంబంధిత స్థానిక అధికారులను కోర్టు ఆదేశించింది. పోక్సో కేసుల్లో బాధితులకు పరిహారం, పునరావాస సహాయం అందించడంపై చట్టం నిర్దేశించిన విధానాన్ని అనుసరించాలని కోర్టు స్పష్టం చేసింది. ఈ ఆదేశాలు అమలయ్యేలా సంబంధిత జిల్లా అధికార యంత్రాంగం తదుపరి చర్యలు చేపట్టాల్సి ఉంటుంది.
HIGHLIGHTS
- 12 డిసెంబర్ 2020న వసాయిలో ఘటన జరిగింది
- నిందితుడు మధు ధర్మ గోవారికి 20 ఏళ్ల శిక్ష
- కోర్టు 30,000 రూపాయల జరిమానా విధించింది
- బాధితుడి వయసు ఘటన సమయంలో 14 ఏళ్లు
- ప్రత్యేక న్యాయమూర్తి ఏహెచ్ కషికార్ తీర్పు ఇచ్చారు
ప్రాసిక్యూషన్ తరఫున, మైనర్ బాధితుడి వాంగ్మూలం న్యాయస్థానంలో కీలక పాత్ర పోషించిందని వాదించారు. “బాధితుడు చెప్పిన ఘటనల క్రమం దర్యాప్తులో లభించిన ఇతర ఆధారాలతో సరిపోతుంది” అని ప్రాసిక్యూషన్ కోర్టులో తెలిపినట్లు రికార్డులు పేర్కొన్నాయి. డిఫెన్స్, ఘటన జరిగినట్లు చెప్పబడిన ప్రదేశం జనసాంద్రత కలిగిన ప్రాంతమని, అటువంటి పరిస్థితుల్లో నేరం జరగడం అసంభవమని వాదించింది. అయితే కోర్టు, కేవలం ప్రదేశ స్వభావం ఆధారంగా బాధితుడి వాంగ్మూలాన్ని అనుమానించలేమని పేర్కొంది.
తీర్పులో కోర్టు మరో కీలక వ్యాఖ్య చేస్తూ, “బాధితుడి వాంగ్మూలం విశ్వసనీయంగా ఉన్నప్పుడు, అదనపు అనుమానాల ఆధారంగా దాన్ని తిరస్కరించడం సముచితం కాదు” అని పేర్కొన్నట్లు కోర్టు రికార్డులు తెలిపాయి. మైనర్లపై లైంగిక నేరాల కేసుల్లో సున్నితమైన విచారణ, బాధితుడి మాటలకు న్యాయపరమైన ప్రాముఖ్యత ఇవ్వాల్సిన అవసరాన్ని కోర్టు పరోక్షంగా ప్రస్తావించింది. ప్రాసిక్యూషన్ సమర్పించిన సాక్ష్యాలను ఒకదానితో ఒకటి పోల్చి చూసిన తర్వాతనే దోష నిర్ధారణకు వచ్చినట్లు తీర్పు వివరించింది.
ఈ కేసులో పోక్సో చట్టం కింద విధించిన 20 ఏళ్ల కఠిన కారాగార శిక్ష ప్రధాన శిక్షగా నిలిచింది. భారతీయ శిక్షాస్మృతి సెక్షన్ 377 కింద 10 ఏళ్ల జైలు శిక్ష కూడా విధించబడింది. చట్టపరమైన దృష్టిలో, మైనర్పై లైంగిక నేరం జరిగినట్లు నిర్ధారణ కావడంతో కోర్టు కఠిన శిక్షను విధించింది. జరిమానా రూపంలో విధించిన 30,000 రూపాయలను బాధితుడికి అందించాలని ఆదేశించడం ద్వారా, నేరం వల్ల ఎదురైన ప్రభావానికి న్యాయపరమైన పరిహారం దిశగా ఒక పరిమిత చర్య తీసుకుంది.
కేసు నమోదు అయిన తర్వాత దర్యాప్తు, ఛార్జ్షీట్, సాక్షుల వాంగ్మూలాలు, కోర్టు విచారణ దశలుగా ప్రక్రియ కొనసాగింది. ఘటన 2020లో జరిగినప్పటికీ, తీర్పులో కోర్టు అప్పటి వాస్తవాలు, దర్యాప్తు ఆధారాలు, వాంగ్మూలాలను పరిశీలించి నిర్ణయం తీసుకుంది. ఇలాంటి కేసుల్లో విచారణ సమయంలో బాధితుల గోప్యత, మైనర్ హక్కులు, కుటుంబానికి రక్షణ వంటి అంశాలు చట్టపరంగా ప్రాధాన్యంతో చూడబడతాయి. ఈ కేసులోనూ బాధితుడి గుర్తింపును వెల్లడించకుండా విచారణ వివరాలు పరిమితంగా నమోదు చేయబడ్డాయి.
స్థానిక అధికారులకు కోర్టు ఇచ్చిన ఆదేశాల ప్రకారం, బాధితుడికి చట్టపరమైన పరిహారం లేదా అదనపు ఆర్థిక సహాయం అందించే ప్రక్రియ ముందుకు వెళ్లనుంది. సంబంధిత శాఖలు కోర్టు ఆదేశాలను పరిశీలించి, పరిహారం చెల్లింపు, అవసరమైన సహాయక చర్యలు చేపట్టాల్సి ఉంటుంది. నిందితుడి తరఫు తదుపరి న్యాయపరమైన అవకాశాలపై నిర్ణయం తీసుకోవచ్చని న్యాయవర్గాలు సూచిస్తున్నాయి. కోర్టు తీర్పు అమలు, జరిమానా చెల్లింపు, బాధితుడికి పరిహారం మంజూరు తదుపరి దశల్లో పర్యవేక్షించబడనున్నాయి.
